8.) Niebo - ciąg dalszy
Na rysunkach widzimy, że UNIVERSUM zawiera 12 materialnych wszechświatów (oznaczonych kolorem czarnym i literą „V“.) Sześć wszechświatów leży po jednej stronie Uniwersum, zaś po stronie przeciwnej 6 pozostałych wszechświatów. W jednym z tych wszechświatów żyjemy my – ludzie zamieszkujący planetę zwaną Ziemią.
Trzy żółte i trzy szare „walce“ z wypukłymi zakończeniami to duchowe obszary Uniwersum.
Korzystając z pojęć podanych w Biblii żółte obszary możemy nazwać „niebem“, z kolei szare obszary „piekłem“.
Proszę zwrócić uwagę na kształt wszechświatów na rysunku nr „1“. Nie mają one kształtu dysków tak, jak to zakłada dzisiejsza nauka. Proszę się też skoncentrować na porównaniu ich wielkości. Są one zaskakująco małe w porównaniu z sześcioma obszarami duchowymi Uniwersum.
Rysunek nr 1: Obszar „A“:
Po śmierci człowieka, którego karmiczną jakość duszy, w myśl reguł Uniwersum, oznaczyć można, jako w zasadzie dobrą , jego dusza zostanie „przyciągnięta” przez obszar „A“. Do tego obszaru „nieba“ odchodzi większość tych dusz, które idą „do nieba“. Dusze, które znalazły się w tym obszarze są z czymś silnie emocjonalnie związane w świecie materialnym. Z czymś, co podczas ich ostatniego życia na Ziemi miało dla nich olbrzymie znaczenie. Znaczenie tak bardzo istotne, że nie potrafią o tym zapomnieć nawet po śmierci.
Prawie wszystkie dusze z obszaru „A“, wcześniej lub później, powrócą do świata materialnego. Silna więź z czymś, która powstała podczas ich ostatniego życia na Ziemi pozwoli im powrócić na nią, aby przeżyć kolejne życie w ludzkim ciele.
Jedynie niewielka liczba duszy z obszaru „A“ nie powróci na Ziemię do świata materialnego. Dusze „bardziej zaangażowane“ stopniowo mogą „dopracować się“ do obszaru „B“. Jednakże stan ten osiągną tylko nieliczne z dusz, które zaraz po śmierci człowieka „uwięzły“ gdzieś pośrodku między obszarami „A“ a „B“. Jednocześnie są o wiele słabiej, albo w ogóle nie są uczuciowo i emocjonalnie powiązane z czymś z ich ostatniego życia n Ziemi. Już sam fakt, że zaraz po swojej śmierci, znajdują się w pobliżu obszaru „B” jest świadectwem ich wysokiej jakości duchowej.
(Musimy sobie zdać sprawę, że w rzeczywistości nie istnieje żadna ścisła granica między poszczególnymi obszarami duchowymi Uniwersum. Granice między nimi ulegają powolnym zmianom. Jednakowoż w celu wyjaśnienia zasady działania Uniwersum, dla potrzeb lepszego zilustrowania musiałem go rozdzielić na poszczególne obszary.)
Obszar „B“: Obszar „B“ jest tą częścią „nieba“, do której ze świata materialnego, po śmierci człowieka na Ziemi dostać się można najdalej. Do obszaru „C“ dusza człowieka, zaraz po jego śmierci, nigdy się dostać nie może.
Można powiedzieć, że obszar „B“ to „niebo“ dla dusz „uduchowionych ludzi“, w porównaniu z tymi w obszarze „A“. Dla dusz ludzi, którzy żyjąc na Ziemi poświęcali się bardziej innym niż sobie, więcej na rzecz duchowości niż dla korzyści materialnych, przy czym nic nadzwyczajnego ich nie wiąże uczuciowo czy emocjonalnie z pozostałym życiem ziemskim.
Z obszaru „B“ dusza może, lecz nie musi wrócić z powrotem do świata materialnego. Jeśli będzie chciała, może dokonać ponownej reinkarnacji na Ziemi. Jeśli nie będzie chciała, nie musi tego zrobić.
Jeśli dusza będąca w obszarze „B“ zdecyduje się powrócić do świata materialnego, aby przeżyć kolejne życie na Ziemi w ludzkim ciele, musi mieć po temu jakiś „szczególny powód, który ściśle dotyczy jedynie jej tożsamości. Jednakże w ten sposób ryzykuje. Podczas życia na Ziemi może się zdarzyć wiele rzeczy, które obciążą jej karmę w sposób negatywny. Podczas kolejnej inkarnacji mogłyby ją przyciągnąć gorsze obszary duchowe Uniwersum. Konkretnie chodzi o obszary „A“, „H“, „I“ i „J“.
