8.) Niebo - ciąg dalszy 2

Większość decyzji duszy przebywającej w obszarze „B“ ma źródło w jakiejś nostalgii za ziemskimi „przyjemnościami“. Dusze rozmyślające w taki sposób, w ostatnim życiu na Ziemi miały się dobrze. Z reguły byli to przeważnie, oprócz innego, używający przyjemności życia różnymi sposobami. Właśnie myśl, że resztę swojej egzystencji strawią jako istota duchowa w „niebie“ jest dla nich nie do przyjęcia. Nie potrafią sobie wyobrazić, że już NIGDY podczas swojego istnienia nie mogliby zażyć przyjemności przebywając w osobie człowieka na Ziemi.

Zależy to tylko od konkretnej duszy, jak bardzo jest ona świadoma tego, iż teraz ma okazję, aby raz na zawsze wypaść z cyklu reinkarnacji i raz na zawsze pozostać w „niebie“ jako istota duchowa. Większość dusz przebywających w obszarze „B“ podejmuje taką decyzję i wybiera „życie wieczne“ w obszarach duchowych Uniwersum. Jednakże nie robią tak wszystkie dusze.

Niektóre z nich zrzekną się możliwości przeżywania w „niebie“ bez stosunkowo większego ryzyka.  Zdecydują się na ponowne życie w ludzkim ciele na Ziemi. Jednakże do podjęcia takiej decyzji musi istnieć bardzo ważny powód dotyczący czegoś specyficznego, co miało miejsce w trakcie ostatniego życia na Ziemi.

Prawie wszystkie dusze przebywające w obszarze „B“ nieba wiodą wewnętrzny bój same z sobą.

Najsilniejsze wspomnienia z czasów życia na Ziemi, całość dobrych i złych retrospekcji z nimi związanych stwarzają zachętę do tego, aby na Ziemi w ludzkim ciele przeżyć kolejne życie. „Podpowiadają“ ludzkiej duszy, aby się nie spieszyła z odejściem na „wyższe i czystsze“ piętra nieba. Dlaczego? Ponieważ w przyszłości ciągle jeszcze będzie dość czasu, okazji i możliwości, aby odejść tam NA ZAWSZE. Prawda jest taka, iż jeśli zdecyduje się odejść tam teraz, to już nigdy, przez pozostały czas swojej egzystencji, nie będzie mieć możliwości przeżyć tego, co można doświadczyć w ludzkim ciele na Ziemi. JUŻ NIGDY PRZEZ POZOSTAŁY CZAS SWOJEJ EGZYSTENCJI!!!

Nie każda dusza przebywająca w obszarze „B“ uświadamia sobie, że powracając do kolejnego życia na Ziem nie uzyska NICZEGO SPECJALNEGO dla swojego duchowego rozwoju. Wspomniałem wcześniej, że powrót duszy z tego obszaru do życia materialnego na Ziemi wiąże się z ryzykiem. W życiu codziennym na Ziemi może dojść do takich zdarzeń czy precedensów, które wyrządzą szkody karmie duszy. Wtedy, po śmierci człowieka, dusza taka może się znaleźć w gorszej jakości obszarze niż ten, w którym przebywała uprzednio.

Dusze, które powracają na Ziemię z powodu przeżywania przyjemności ryzykują stosunkowo dużo. Dusze, które powracają na Ziemię z powodu chęci pomagania ludzkości także ryzykują, lecz jest to „poświęcenie się“ w celu spełnienia szlachetnej misji. Do jakiej miary dana dusza uświadamia sobie ryzyko, które ją może spotkać po podjęciu konkretnej decyzji, zależy wyłącznie od jej cech indywidualnych.

Pomimo tego, że na podjęcie decyzji dano duszom przebywającym w obszarze „B“ dużo czasu, niektóre z nich nie podejmą żadnych kroków. Pozwalają się unosić bez celu przez prąd niebiańskiej energii duchowej. Bezczynnie czekają na to, co się wydarzy. Swoją drogą prawa Uniwersum poradzą sobie z nimi. Mimo wszystko niczego nie wolno im brać za złe. W Uniwersum muszą też przebywać takie dusze. W Boskim Planie jest dla nich miejsce.

Tak samo, jak na Ziemi żyją ludzie niezdecydowani, również w niebie przebywają niezdecydowane dusze. Są energią duchową o określonym poziomie jakości, bez której doskonałe Dzieło Boga, zwane UNIWERSUM, nie mogłoby istnieć.